ايلشاد/
21 مهر 1386
عیدتان
مبارک!
بامداد امروز صحرای
ترکمن حال وهوای کاملا دیگری داشت. مردم دسته دسته با لباس
هایی آراسته، نماز لیق زیر بغل و یا در دست، با دل هایی
مملو از امید ومحبت به سوی عیدگاه ها، پیاده و سواره در
حرکت بودند.
عید فطر (آرازا بایرامی) یکی از اعیاد مهم ترکمن ها است.
این عید هر چند یک عید مذهبی بشمار می رود، اما بسیاری از
سنت ها و آداب قدیمی تر ترکمن ها در آن رسوخ کرده و آن را
از شکل صرفا یک عید مذهبی بیرون آورده و به آن فرم و محتوای
یک جشن ملی بخشیده است.
ترکمن ها دو سه روز قبل از عید به تدارک و استقبال عید فطر
می روند و روزهایی با نام "ایکر" و "قوقون"
دارند که در یکی از این روزها برنامه نظافت و تمییزی خانه
و شستشوی پوشاک را انجام می دهند. در روز دیگر "پوسسیق"
می پزند و به در وهمسایه توزیع می کنند.
یکی دو روز مانده به عید زنان و دختران ترکمن با شور و شوق
تمام به پختن انواع شیرینی و کیک های ترکمنی و غیر ترکمنی
می پردازند. یکی از معروف ترین شیرینی های ترکمنی "تاتارچؤرک"
است.
امروز، روز عید، در خانه هر ترکمنی سفره عید چیده شده بود.
و در خانه ترکمن به روی همه باز بود. البته رنگینی و سادگی
سفره های عید بسته به وضعیت و قوت مالی هر خانواده دارد.
برای بسیاری از خانواده های تهی دست، مهمتر شادی و سادگی
عید بود که با خود به ارمغان آورده بود.
یکی دیگر از رسم های جالب و خود ویژه ترکمن ها در عید فطر،
عیدی دادن بزرگتر به کوچکترها مخصوصا به کودکان و اطفال
است.
هر ترکمنی بسته به توان و امکانش سعی می کند در روز عید
خود را نو نوار بکند، نو کردن فقط محدود به ظاهر و صورت
نشده بلکه حتی پیمان نو کردن سیرت نیز با خود بسته می شود.
در این روز بسیاری از کدورتها بخشیده می شوند و امید بهتر
زیستن و بهتر بودن بسیار تقویت می گردد.
