ايلشاد/ 21 مهر 1386

عیدتان مبارک!

بامداد امروز صحرای ترکمن حال وهوای کاملا دیگری داشت. مردم دسته دسته با لباس هایی آراسته، نماز لیق زیر بغل و یا در دست، با دل هایی مملو از امید ومحبت به سوی عیدگاه ها، پیاده و سواره در حرکت بودند.
عید فطر (آرازا بایرامی) یکی از اعیاد مهم ترکمن ها است. این عید هر چند یک عید مذهبی بشمار می رود، اما بسیاری از سنت ها و آداب قدیمی تر ترکمن ها در آن رسوخ کرده و آن را از شکل صرفا یک عید مذهبی بیرون آورده و به آن فرم و محتوای یک جشن ملی بخشیده است.
ترکمن ها دو سه روز قبل از عید به تدارک و استقبال عید فطر می روند و روزهایی با نام "ایکر" و "قوقون" دارند که در یکی از این روزها برنامه نظافت و تمییزی خانه و شستشوی پوشاک را انجام می دهند. در روز دیگر "پوسسیق" می پزند و به در وهمسایه توزیع می کنند.
یکی دو روز مانده به عید زنان و دختران ترکمن با شور و شوق تمام به پختن انواع شیرینی و کیک های ترکمنی و غیر ترکمنی می پردازند. یکی از معروف ترین شیرینی های ترکمنی "تاتارچؤرک" است.
امروز، روز عید، در خانه هر ترکمنی سفره عید چیده شده بود. و در خانه ترکمن به روی همه باز بود. البته رنگینی و سادگی سفره های عید بسته به وضعیت و قوت مالی هر خانواده دارد. برای بسیاری از خانواده های تهی دست، مهمتر شادی و سادگی عید بود که با خود به ارمغان آورده بود.
یکی دیگر از رسم های جالب و خود ویژه ترکمن ها در عید فطر، عیدی دادن بزرگتر به کوچکترها مخصوصا به کودکان و اطفال است.
هر ترکمنی بسته به توان و امکانش سعی می کند در روز عید خود را نو نوار بکند، نو کردن فقط محدود به ظاهر و صورت نشده بلکه حتی پیمان نو کردن سیرت نیز با خود بسته می شود. در این روز بسیاری از کدورتها بخشیده می شوند و امید بهتر زیستن و بهتر بودن بسیار تقویت می گردد.