الف.
سالاری
28 دی 1385
ضعیف بودن شناخت ما ا ز حقوق ملی و فرهنگی خود، دلیلی است
بر شکست و ناکامی ها!
اخیرا مطلبی چاپ
شده بود در شماره 112 نشریه صحرا بقلم هموطنی بنام آنه محمد
بیات، ایشان سعی کرده اند تا با بررسی و تحلیل انتخابات
اخیر شوراهای شهرستان گنبد قابوس، دلایل و علل ناموفق بودن
کاندیداهای ترکمن را توضیح بدهند.آنه محمد دلایل این ناکامی
را در 6 محور خلاصه بندی می کند:
1- عدم وجود یک ائتلاف واحد
2- رد صلاحیت کانیداتوری نخبگان و فعالین سیاسی ترکمن
3- عدم فعالیت ترکمن ها در ستادهای ائتلاف و غیره
4- برخورد سطحی(بی توجهی) کاندیداها و نمایندگان سابق و
فعلی مجلس به روند فعالیت های انتخاباتی
5- عدم هماهنگی بین کاندیداهای دو ائتلاف و تقابل و جبهه
گیری های بی مورد و سوء استفاده رقیب از این فرصت
6- شرکت آماده و برنامه ریزی شده غیر ترکمن ها در انتخابات.
هر چند وجه غالب نوشته های این دوست حکایت از آن دارد که،
ترکمنان شهرستان گنبد به دلیل پراکنده گی و عدم معرفی کاندیداهای
موتلفه و مشترک، شکست را پذیرا شده اند و...و....و..ولی
اگر بخواهیم بر آنچه که در ایران می گذزد و بویژه بر فضای
حاکم بر اینگونه انتخابات توجه بنمائیم، آنموقع به روشنی
خواهیم دید که موفقیت در اینگونه انتخابات و کسب رای حداکثر
و نتیجه بخش، آنطورهم که تصور می گردد ساده نیست، چرا؟
اولا: نباید فراموش نمود که جمهوری اسلامی هرگزحاضر نیست
حتی امورات کم اهمیت را برای اقلیت های مذهبی و قومی در
ایران واگذار بنماید، تجربه چند دهه اخیر دلیلی است گویا
و روشن در این رابطه.
ثانیا: این حکومت که هیچگونه تشکلی غیر از حزب الله و وابستگان
به نهادهای حکومتی را تحمل نمی نماید، مصرانه میکوشد تا
به هر شکل ممکنه، از سازمانیابی و متشکل شدن دگراندیشان
جلوگیری بنماید.
در گزارش دوست ما نیز آمده است که " به محض اینکه برخی
از متخصصین و اساتید و آدمهای با تجربه تر از ترکمنان (
با ارائه 7 نفر کاندیدای لایق و شایسته که شاید می توانستند
ترکمنان شهر گنبد را نمایندگی بنمایند) پا به میدان می گذارند،
بلافاصله 4 نفر از آنان و تعدادی دیگر از فعالین ترکمن از
گروهبندی های دیگر، توسط مقامات رفع صلاحیت گردیده و خیلی
راحت حذف می گردند...؟؟ این هم مجملی از این حدیث مفصل"
.
بنا بر این تقصیر شکست ها را صرفا بگردن ترکمن ها گذاشتن
و یکجانبه بر نابسامانی ها نالیدن و بر پراکند گی ها حرص
خوردن، به نظر نمی آید کارساز باشد. البته با این گفته نمی
خواهم بر عیب و اشکال خود ما ترکمنان، چه در داخل و چه خارج
از ترکمنصحرا، آب پاک ریخته و برخی عملکردهای فرصت طلبانه
و یا نا پخته را در بین ترکمنان توجیه بنمایم. پر واضح است
که عدم درک مسئولیت ملی و تاریخی، از جانب تک تک عناصر آگاه
ترکمن هرگز بخشیدنی نیست، بویژه در شرایط کنونی ِ ایران
که دشمنان ملیت های ستمدیده ما شب و روز برای نابودی آن
تلاش می نمایند. غفلت بیشتر و یا بی تفاوتی در قبال حوادث
جاری می تواند فاجعه آمیز باشد، همانطور که بارها و بارها
به اشکال مختلف تجربه گردیده است.
" ترکمنان به خاطر داشتن علائق مشترک ملی و فرهنگی،
می بایستی متحدانه عمل می کردند و علیرغم حذف شدن برخی از
کاندیداها، بدون ترس و دودلی و یاس، ائتلاف دیگری را در
مقابل کاندیداهای غیرترکمن معرفی می کردند".
حکومت های مستبد و عوامل جیره خوار آنان با شناخت از این
واقعیت، سعی می نمایند تا با ایجاد تفرقه و یا خریدن برخی
از آدمهای منفعت پرست، مقاصد تفرقه افکنانه خود را پپش ببرند.
اگر روشنفکران و جریانات آزاداندیش و عدالت خواه به موقع
نتوانند بر این تاکتیک ها و حیله ها غلبه یابند، آنموقع
امیدی بر بهبودی اوضاع و جلوگیری از سرخوردگی ها باقی نمی
ماند.
معمولی ترین تاکتیکی که برای در هم شکستن روحیه مردم و به
شکست کشانیدن آنان استفاده می شود، تفرقه اندازی می باشد.
حکام مستبد با زیرکی، عیب ها و اشکالاتی را که اساسا زاده
شرایط تحمیل شده بر مردم است، همانند فقدان آزادی عمل و
یا آشنا نبودن آنان به روش ها و تاکتیک های مبارزاتی، به
خود مردم و یا پیشروان آنان نسبت می دهند و بدین طریق بخشی
ازمردم را در مقابل یکدیگر قرار می دهند. به محض به شکست
کشاندن صف متحد شرکت کنندگان نیز، در سطح وسیعی شایعه می
اندازند و می گویند: ".ببینید این خلایق اصلا با هم
نمی سازند و فرهنگ و مدنیت با هم بودن را ندارند! و مسائلی
از این قبیل.
گفتنش لازم است که، ترکمنها در اولین انتخابات شورای شهر
گنبد و در سال 58، در شرایطی که دو نهاد پرنفوذ خود یعنی
کانون فرهنگی و سیاسی خلق ترکمن و ستاد مرکزی شوراهای ترکمنصحرا
را در کنار خود داشتند، در انتخابات شورای شهر گنبد شرکت
می نمایند. گرچه پاسداران و ارگان های حکومتی، مایل به پیروزی
ترکمن ها در این انتخابات نبودند، ولی به همت اتحاد بی سابقه
و سازماندهی برجسته، بویژه به خاطر درک بهتر از حقوق ملی
و فرهنگی و سیاسی خود، با کسب بیش از 60 درصد آرا، تمامی
7 نفر شورای شهر را به خود اختصاص می دهند. بعد از این پیروزی
نیز صرفا به خاطر مصلحت زمان و نشان دادن روحیه تعاون و
همکاری، با استعفا دادن 3 نفر از میان خود و جایگزینی آنها
از رقبای شکست خورده، برگ درخشانی را در تاریخ انتخابات
شورایی شهر گنبد، به یادگار می گذارند.
