24 اردیبهشت 1386
جليل. گ

پيرامون اتحادها

علت طرح تشكيل جبهه يا اتحادها ي وسيعي از سازمانها و نخبگان سياسي تركمنها در خارج از كشور،اوضاع نابسامان وبحراني كشور در شرا ئط فعلي مي باشد.

طبيعتا هيچ فرد و يا جرياني در بين ما نيست كه خواهان اتحاد نباشد، البته حساب کسانی که با طرح شدن این مسئله، نگران از دست دادن موقعيت "ويژه شان" می باشند کاملا جداست. موقعیتی که صرفا به خاطر فرصت طلبی و یا معامله سیاسی با برخی جریانات سیاسی کسب گردیده است.

طرح مسئلهء وحدت پديده جديدي نمي باشد، زيرا از طرف برخي از روشنفكران وفعالين سياسي در مقاطع گوناگون طرح گرديده وحتي جلسات متعددي ( بدون بررسي لغزش ها واشتباهات، جلسات قبلي) تشكيل داده شده است .ولي تا حال اين نشستها تنها به "نشستيم و گفتيم و برخاستيم" انجاميده و متاسفانه نه تنها هيچ دستاورد محسوسي نداشته بلكه تاثير منفي بر اذهان ساير فعالين سياسي واجتماعي گذاشته و ياس ونا اميدي ها و حتي بي اعتمادي ها را دو چندان كرده است.

از حالا حدس و گمانهاي زيادي در رابطه با روند تشكيل جبهه يا ائتلاف در بين روشنفكران تركمن وجود دارد كه: آيا اين روند مسير بالنده اي را طي خواهد نمود و يا مسير شكننده گي را خواهد پيمود ؟

طبيعتا برخي با توجه به تجربياتي كه از تلاشهائي كه براي وحدت انجام گرفته و بي نتيجه مانده چندان اميدي به موفقيت آن نداشته و بعضا نیز با ديدهء مثبت به آـن مي نگرند . البته از حالا نمي توان پيش بيني نمود كه روند تشكيل اتحادها موفقيت اميز خواهد بود يا خير ، ولي قاطعانه مي توان گفت كه ايدهء تشكيل جبهه اي از دگرانديشان، ميتواند تفكر وحدت طلبي وهمگرائي را كه نياز مبرم ماست، در بين روشنفكران ترويج ونهادينه نمايد.

البته بايد پذيرفت كه مسئلهء پراكندگي تنها مختص ما تركمنها نبوده بلكه اين آفتي است فراگير كه تمامي روشنفكران مليتهاي ساكن ايران می باشد. واضح است كه در يك جامعه افراد وسازمانهاي آن بخواهند بر روي روند جريانات تاثير گذار باشند داراي دركهاي متفاوتي مي باشند ، در نتيجه اختلاف نظر در نحوهء تاثير گذاري وجود خواهد داشت . وجود اختلاف نظر و تنوع ديدگاهها در يك جامعهء زنده امري ست طبيعي، ولي مهم نحوه حل اين اختلاف نظرها با شيوهء دمكراتيك مي باشد. دراين راستا جريانات سياسي ونخبگان تركمن با ارجح شمردن مصالح عمومي بر منافع شخصي وگروهي ميتوانند تاثير بسزائي داشته باشند.

يكي از شروط همبستگي اعتماد متقابل و صادقانه مي باشد. بدون آن هيچ وحدت و ائتلافي امكان پذير نبوده ويا در صورت ايجاد، پايدار نخواهد بود. لازمهء كار مشترك در چارچوبي دمكراتيك در وحله اول زدودن آموزشهاي حزبي با ساختار بستهء غير دمكراتيك و واپسگرا مي باشد. براي گام برداشتن در ايجاد فضاي سالم ودوستانه كه بعد از سالها روابط خصمانه، تسلط گروه گرائي و انحصارطلبي ها ، همكاري ها واتحادهاي موردي مي تواند زمينه ساز وحدت و كار مشترك وسيعتر ي باشد.

ما نياز داريم ياد بگيريم كه يكديگر را تحمل نموده وكار جمعي بكنيم. ما بايد سعي كنيم افراد وجريانات مختلف را كه قبلا توهم وشناخت مبهمي از همديگر داشته اند به همديگر نزديكترنموده تا با نظرات هم آشنا شوند، اين عمل مي تواند يك نوع اعتماد نسبي بوجود آورده وقضاوت هاي ما را بيك ديگر منطقي تر گرداند.تلاش در جهت همگرائي با سياست گسترش گفتمان و بحث و مذاكرهء رفيقانه، نقد وبررسي نظرات با هدف تكميل و پر بار نمودن آن بدور از توهين وپرخاشگري ميسر خواهد گرديد.

يكي از عوامل تفرقه وپراكندگي عدم پذيرش نظرات مخالف مي باشد. قبول نظر مخالف ، محترم و برابر حقوق شمردن آن ركن اصلي پذيرش دمكراسي است. بنظر من پذيرش اصل فوق كار پايهء كار جمعي افراد و سازمانهاي دگر انديش مي باشد. مركزي ترين مسئله اي كه نيرو هاي وحدت طلب بايد روي آن تعمق نمايند، تامين اتحاد ي گسترده از نيروهاي تركمن بر اساس بنيانهاي نظري مشترك مي باشد.

پر واضح است كه بدون پايه هاي فكري و استراتژي مشخص كه منطبق بر نيازهاي جامعه باشد، سخن گفتن از وحدت واتحاد را نمي توان جدي تلقي نمود. براي رسيدن به پايه هاي نظري مشترك و يا حركت در اين راستا ، در وحلهء اول تكيه بر اشتراكات كلي.، همگام با همكاري هاي موردي توام با بحث هاي نظري مي باشد.

از این رو سازماندهي موضوع هاي مضموني مانند درك ما از حق تعيين سرنوشت خلق ها، رابطهء دمكراسي با حقوق مليتهاي ساكن ايران ، اشكال مختلف استقرار دمكراسي در ايران ، اشكال مبارزه با جمهوري اسلامي بعنوان مانع اصلي رشد فرهنگي ، اجتماعي ...، سياست اتحادها در مورد ساير مليتها، افراد، احزاب و سازمانهاي سراسري و.... لازم وضروري است.

براي آن هم ميتوان از شيوهء پالتاكي و هم نوشتاري در سايت ها و وبلاگ ها كه بهترين شكل آن است بهره جست. با اين شيوه با نقطه نظرات متحدين خود آشنا شده و از قضاوت هاي غير واقعي دوري خواهيم جست.